proc
pseudosystem plików z informacjami o procesach
1. proc.5.man
Manpage of PROC
PROC
Section: Podręcznik programisty linuksowego (5)Updated: 2005-05-12
Index Return to Main Contents
NAZWA
proc - pseudosystem plików z informacjami o procesachOPIS
proc jest pseudosystemem plików, który służy jako lepszy interfejs do struktur jądra. Zazwyczaj jest montowany w katalogu /proc. Jest on w większości przeznaczony tylko do odczytu, lecz niektóre pliki umożliwiają modyfikacje zmiennych jądra.Następujący szkic ukazuje w szybki sposób hierarchię /proc.
- /proc/[numer]
- Każdemu działającemu procesowi odpowiada katalog o numerycznej nazwie; nazwą tą jest identyfikator procesu. Każdy z tych katalogów zawiera następujące pseudopliki i podkatalogi:
- /proc/[numer]/cmdline
- Zawiera pełną linię polecenia wydanego przy uruchamianiu procesu, chyba że cały proces uległ wymianie lub jest to proces-duch (zombie). W obu tych przypadkach plik będzie pusty, tzn. odczyt tego pliku zwróci zawsze 0 znaków. Argumenty linii poleceń występują w tym pliku rozdzielone znakami NUL, z dodatkowym znakiem NUL po ostatnim łańcuchu.
- /proc/[numer]/cwd
-
Jest dowiązaniem do bieżącego katalogu roboczego procesu. Aby dowiedzieć
się, jaki jest katalog roboczy procesu, na przykład, 20, można wydać
następujące polecenia:
cd /proc/20/cwd; /bin/pwd
Należy zauważyć, że polecenie pwd jest często wbudowanym poleceniem powłoki i może nie działać w tym kontekście w sposób właściwy. W bashu można użyć pwd -P.
W procesie wielowątkowym zawartość tego linku symbolicznego nie jest dostępna, jeżeli wątek główny już się zakończył (najprawdopodobniej wywołując pthread_exit(3)).
- /proc/[numer]/environ
-
Plik ten zawiera środowisko procesu. Wpisy są oddzielone znakami NUL
('\0'), mogą także wystąpić znaki NUL na końcu. Dlatego, aby wypisać
zmienne środowiskowe procesu 1, należy wykonać:
(cat /proc/1/environ; echo) | tr "\000" "
"(Aby dowiedzieć się, z jakiego powodu ktoś miałby chcieć coś takiego zrobić, zobacz lilo(8).)
- /proc/[numer]/exe
-
W Linuksie 2.2 i wersjach późniejszych plik ten jest dowiązaniem
symbolicznym zawierającym rzeczywistą nazwę ścieżki działającego
polecenia. Dowiązaniem symbolicznym można się normalnie posługiwać - próba
jego otwarcia otworzy plik programu. Można nawet wydać polecenie
/proc/[numer]/exe, aby uruchomić kolejną kopię tego samego procesu co
[numer].W procesie wielowątkowym zawartość tego linku symbolicznego nie jest
dostępna, jeżeli główny wątek już się zakończył (wywołując zapewne
pthread_exit(3)).
W Linuksie 2.0 i wcześniejszych wersjach, /proc/[numer]/exe jest wskaźnikiem do uruchomionego pliku binarnego i ma postać dowiązania symbolicznego. Wywołanie readlink(2) na tym pliku zwróci w Linuksie 2.0 łańcuch znakowy postaci:
[urządzenie]:i-węzeł
Na przykład, [0301]:1502 będzie 1502 i-węzłem na urządzeniu o numerze głównym 03 (IDE, MFM itp.) i pobocznym 01 (pierwsza partycja pierwszego dysku).
Do zlokalizowania pliku, można posłużyć się poleceniem find(1) z opcją -inum.
- /proc/[numer]/fd
-
Jest to podkatalog zawierający po jednym wpisie dla każdego otwartego przez
proces pliku; nazwą tego wpisu jest deskryptor pliku i jest on dowiązaniem
symbolicznym do rzeczywistego pliku. Dlatego 0 jest standardowym wejściem, 1
jest standardowym wyjściem, 2 jest standardową diagnostyką, itd.
W procesie wielowątkowym zawartość tego katalogu nie jest dostępna, jeżeli wątek główny już się zakończył (zazwyczaj przez wywołanie pthread_exit(3)).
Można to efektywnie wykorzystać do oszukania programów, które pobierają dane wejściowe z pliku, lecz nie czytają swojego standardowego wejścia i które zapisują do pliku, lecz nie wysyłają danych wyjściowych na standardowe wyjście. Zakładając, że opcja -i określa plik wejściowy, a opcja -o określa plik wyjściowy:
foobar -i /proc/self/fd/0 -o /proc/self/fd/1 ...
co daje działający filtr./proc/self/fd/N jest w przybliżeniu tym samym co /dev/fd/N na niektórych systemach uniksowych i uniksopodobnych. Większość linuksowych skryptów MAKEDEV tworzy dowiązania symboliczne /dev/fd do /proc/self/fd.
- /proc/[numer]/maps
-
Plik zawierający aktualnie zmapowane obszary pamięci wraz z prawami dostępu
do nich.
Format pliku jest następujący:
address perms offset dev inode pathname 08048000-08056000 r-xp 00000000 03:0c 64593 /usr/sbin/gpm 08056000-08058000 rw-p 0000d000 03:0c 64593 /usr/sbin/gpm 08058000-0805b000 rwxp 00000000 00:00 0 40000000-40013000 r-xp 00000000 03:0c 4165 /lib/ld-2.2.4.so 40013000-40015000 rw-p 00012000 03:0c 4165 /lib/ld-2.2.4.so 4001f000-40135000 r-xp 00000000 03:0c 45494 /lib/libc-2.2.4.so 40135000-4013e000 rw-p 00115000 03:0c 45494 /lib/libc-2.2.4.so 4013e000-40142000 rw-p 00000000 00:00 0 bffff000-c0000000 rwxp 00000000 00:00 0
gdzie address jest przestrzenią adresemową procesu, który ją zajmuje, perms jest zbiorem uprawnień:
r = odczyt w = zapis x = wykonywanie s = wspólne p = prywatne (kopiowane przy zapisie)
offset jest przesunięciem w pliku/czymkolwiek, dev zawiera numeru (główny:poboczny) urządzenia, a inode jest i-węzłem na tym urządzeniu. 0 wskazuje, że nie istnieje i-węzeł związany z tym obszarem pamięci, jak to ma miejsce z bss.
W Linuksie 2.0 nie ma pola pathname podającego nazwę ścieżki.
- /proc/[numer]/mem
- Za pośrednictwem tego pliku można korzystając z open(2), read(2) i fseek(3) uzyskać dostęp do stron pamięci procesu.
- /proc/[numer]/root
-
UNIX i Linux wspierają pomysł określonego dla każdego procesu osobno
katalogu głównego systemu plików, ustawianego przez wywołanie systemowe
chroot(2). Plik ten wskazuje na katalog główny systemu plików i zachowuje
się jak exe, fd/*, itp.
W procesie wielowątkowym zawartość tego linku symbolicznego nie jest dostępna, jeżeli wątek główny już się zakończył (zazwyczaj przez wywołanie pthread_exit(3)).
- /proc/[numer]/smaps (od wersji Linuksa 2.6.14)
-
Plik ten pokazuje zużycie pamięci dla każdego mapowania procesu. Dla każdego
takiego mapowania pokazana jest lista następujących linii:
08048000-080bc000 r-xp 00000000 03:02 13130 /bin/bash Size: 464 kB Rss: 424 kB Shared_Clean: 424 kB Shared_Dirty: 0 kB Private_Clean: 0 kB Private_Dirty: 0 kB
Pierwsza z tych linii pokazuje te same informacje o mapowaniach, co w /proc/[numer]/maps. Pozostałe linie zawierają rozmiar mapowania, ilość mapowań obecnych w RAM, liczbę czystych i brudnych stron współdzielonych w mapowaniu oraz liczbę czystych i brudnych prywatnych stron w mapowaniu.Ten plik istnieje tylko jeśli podczas kompilacji jądra włączono opcję CONFIG_MMU.
- /proc/[numer]/stat
-
Informacje o stanie procesu. Korzysta z tego ps(1). Są one zdefiniowane w
/usr/src/linux/fs/proc/array.c.
Kolejne pola i ich właściwe specyfikatory formatu scanf(3) to:
-
- pid %d
- Identyfikator procesu (PID).
- comm %s
- Nazwa pliku wykonywalnego w nawiasach. Widać, czy plik jest uległ wymianie.
- state %c
- Jeden znak spośród "RSDZTW", gdzie R oznacza proces działający, S - proces uśpiony w oczekiwaniu przerywalnym, D - proces uśpiony w oczekiwaniu nieprzerywalnym, Z - proces duch (zombie), T - śledzony lub zatrzymany (przez sygnał), a W - którego strony zastąpiono.
- ppid %d
- PID procesu macierzystego.
- pgrp %d
- Identyfikator grupy procesów danego procesu.
- session %d
- Identyfikator sesji procesu.
- tty_nr %d Terminal (tty), z którego proces korzysta.
- tpgid %d
- Identyfikator grupy procesów, do której należy proces będący właścicielem terminala (tty), do którego dany proces jest podłączony.
- flags %lu
- Słowo flag jądra dla danego procesu. Znaczenie poszczególnych bitów określają definicje PF_* w pliku <linux/sched.h>. Szczegóły zależą od wersji jądra.
- minflt %lu
- Liczba drobnych błędów, które popełnił proces, a które nie wymagały załadowania strony pamięci z dysku.
- cminflt %lu
- Liczba drobnych błędów procesów potomnych.
- majflt %lu
- Liczba głównych błędów, które popełnił proces, a które wymagały załadowania strony pamięci z dysku.
- cmajflt %lu
- Liczba głównych błędów procesów potomnych.
- utime %lu
- Liczba jiffies (przerwań zegarowych), podczas których proces był kolejkowany w trybie użytkownika.
- stime %lu
- Liczba jiffies, podczas których proces był kolejkowany w trybie jądra.
- cutime %ld
- Liczba jiffies, podczas których procesy potomne były kolejkowane w trybie użytkownika. (Zobacz także times(2)).
- cstime %ld
- Liczba jiffies, podczas których procesy potomne były kolejkowane w trybie jądra.
- priority %ld
- Standardowa wartość nice plus piętnaście. Wartość w jądrze jest zawsze nieujemna.
- nice %ld
- Wartość nice znajduje się w zakresie od 19 (najmilszy) do -19 (niemiły dla innych).
- 0 %ld Trwale przypisana wartość 0; jest to wypełniacz po usuniętym polu.
- itrealvalue %ld
- Czas w jiffies poprzedzający wysłanie przez czasomierz do procesu następnego sygnału SIGALRM.
- starttime %lu
- Czas uruchomienia procesu wyrażony w jiffies od uruchomienia systemu.
- vsize %lu
- Rozmiar pamięci wirtualnej w bajtach.
- rss %ld
- Resident Set Size: liczba stron, które proces ma w rzeczywistej pamięci minus 3 dla celów administracyjnych. Są to po prostu strony, które obejmują segment text, segment data i przestrzeń stosu. Nie obejmuje to stron, które nie były ładowane na żądanie lub które uległy wymianie.
- rlim %lu
- Aktualne ograniczenie rss procesu w bajtach (zwykle 4294967295 na i386).
- startcode %lu
- Adres, pod którym zaczyna się kod programu.
- endcode %lu
- Adres, pod którym kończy się kod programu.
- startstack %lu
- Adres początku stosu.
- kstkesp %lu
- Aktualna wartość esp (wskaźnika stosu), określona na podstawie strony stosu jądra dla danego procesu.
- kstkeip %lu
- Aktualny EIP (wskaźnik instrukcji).
- signal %lu
- Mapa bitowa oczekujących sygnałów.
- blocked %lu
- Mapa bitowa ignorowanych sygnałów.
- sigignore %lu
- Mapa bitowa ignorowanych sygnałów.
- sigcatch %lu
- Mapa bitowa przechwyconych sygnałów.
- wchan %lu
- Jest to "kanał", na którym oczekuje proces. Jest to adres funkcji systemowej i można go znaleźć na liście nazw, jeśli potrzebna jest nazwa tekstowa. (Gdy /etc/psdatabase jest aktualne, można zobaczyć działanie pola WCHAN, próbująć ps -l.)
- nswap %lu
- Liczba stron, które uległy wymianie (nie konserwowane).
- cnswap %lu
- Łączna wartość nswap dla procesów potomnych (nie konserwowane).
- exit_signal %d
- Sygnał wysyłany przez ginący proces do jego procesu macierzystego.
- processor %d
- Numer CPU, na którym proces ostatnio działał.
- rt_priority %lu (od jądra 2.5.19)
- Priorytet planowania czasu rzeczywistego (patrz sched_setscheduler(2)).
- policy %lu (od wersji jądra 2.5.19)
- Polityka przydzielania zadaniom czasu procesora (patrz sched_setscheduler(2)).
-
- /proc/[numer]/statm
-
Udostępnia informacje o liczbie stron pamięci w danym stanie. Występują
następujące kolumny:
size łączny rozmiar programu
resident rozmiar części rezydentnej
share strony wspólne
text text (kod)
lib biblioteki
data dane/stos
dt strony nieaktualne (dirty; nieużywane w Linuksie 2.6) - /proc/[numer]/status
- Udostępnia sporo informacji ze /proc/[numer]/stat i /proc/[numer]/statm w postaci łatwiejszej do przeanalizowania przez człowieka.
- /proc/[numer]/task (od wersji jądra 2.6.0-test6)
-
Jest to katalog zawierający po jednym podkatalogu dla każdego wątku
procesu. Nazwą każdego podkatalogu jest numeryczne ID wątku (patrz
gettid(2)). Każdy z podkatalogów zawiera zbiór plików o tej samej nazwie
i zawartości, co katalogi /proc/[numer]. Dla atrybutów, które są
współdzielone przez wszystkie wątki zawartość każdego z plików w
podkatalogach task/[ID-wątku] będzie taka sama jak zawartość odpowiednich
plików w nadrzędnym katalogu /proc/[numer] (np. w procesie wielowątkowym
wszystkie pliki task/[ID-wątku/cwd będą miały taką samą zawartość, jak
plik /proc/[numer]/cwd w katalogu nadrzędnym, ponieważ wszystkie wątki
procesu dzielą katalog bieżący). Dla atrybutów, które dla każdego wątku są
różne, odpowiednie pliki wtask/[ID-wątku] mogą mieć różne wartości
(np. różne pola w każdym z plików task/[ID-wątku]/status mogą być inne
dla każdego wątku).
W procesie wielowątkowym zawartość katalogu /proc/[numer]/task nie jest dostępna, jeżeli wątek główny już się zakończył (najprawdopodobniej wywołując pthread_exit(3)).
- /proc/apm
- Wersja APM (Zaawansowane zarządzanie energią) oraz informacja o akumulatorach, gdy CONFIG_APM było zdefiniowane podczas kompilacji jądra.
- /proc/bus
- Zawiera podkatalogi odpowiadające zainstalowanym magistralom.
- /proc/bus/pccard
- Podkatalog dla urządzeń pcmcia, gdy CONFIG_PCMCIA było zdefiniowane podczas kompilacji jądra.
- /proc/bus/pccard/drivers
- /proc/bus/pci
- Zawiera różne podkatalogi magistral oraz pseudopliki zawierające informacje o magistralach PCI, zainstalowanych urządzeniach oraz sterownikach urządzeń. Niektóre z tych plików nie są w postaci ASCII.
- /proc/bus/pci/devices
- Informacje o urządzeniach PCI. Dostęp do nich może się odbywać poprzez lspci(8) i setpci(8).
- /proc/cmdline
- Argumenty przekazane jądru Linuksa podczas startu systemu. Zazwyczaj odbywa się to poprzez zarządcę startu systemu, takiego jak lilo(1).
- /proc/cpuinfo
- Jest to zbiór elementów zależnych od CPU i architektury systemu; dla każdej wspieranej architektury jest inna lista. Dwa popularne wpisy to: processor, który udostępnia numer CPU oraz bogomips; jest to stała systemowa, wyliczona podczas inicjalizacji jądra. Maszyny SMP zawierają informacje o każdym z procesorów.
- /proc/devices
- Listing tekstowy numerów głównych oraz grup urządzeń. Może to służyć skryptom MAKEDEV do zachowania spójności z jądrem.
- /proc/diskstats (od wersji Linuksa 2.5.69)
- Plik zawiera statystyki operacji wejścia/wyjścia dla każdego urządzenia dyskowego. Dalsze informacje można znaleźć w pliku Documentation/iostats.txt w źródłach jądra.
- /proc/dma
- Jest listą zarejestrowanych i używanych kanałów DMA (direct memory access) szyny ISA.
- /proc/driver
- Pusty podkatalog.
- /proc/execdomains
- Lista domen uruchamiania (wcieleń ABI [Application Binary Interface - przyp. tłum.]).
- /proc/fb
- Informacje o framebuferze, o ile podczas kompilacji jądra zdefiniowano CONFIG_FB.
- /proc/filesystems
- Listing tekstowy wkompilowanych w jądro systemów plików. Przypadkowo, informacje te są wykorzystywane przez mount(1) do kolejnego próbowania różnych systemów plików, gdy żadnego nie podano.
- /proc/fs
- Pusty podkatalog.
- /proc/ide
-
Katalog ten istnieje w systemach zawierających magistralę IDE. Zawiera po
jednym katalogu dla każdego kanału IDE oraz dla przyłączonych
urządzeń. Wśród plików są:
cache rozmiar bufora w KB capacity liczba sektorów driver wersja sterownika geometry geometria fizyczna i logiczna identify szesnastkowo media rodzaj nośnika model numer modelu producenta settings ustawienia napędu smart_thresholds szesnastkowo smart_values szesnastkowo
Dostęp do tych informacji w przyjaznym formacie umożliwia program narzędziowy hdparm(8).
- /proc/interrupts
- Służy do zapamiętania liczby przerwań dla każdego IRQ w (przynajmniej) architekturze i386. Łatwe do odczytu formatowanie, zrobione w ASCII.
- /proc/iomem
- Odwzorowanie portów we/wy w pamięci w Linuksie 2.4.
- /proc/ioports
- Jest to lista obecnie zarejestrowanych i używanych obszarów portów we/wy.
- /proc/kallsyms (od wersji Linuksa 2.5.71)
- Zawiera wyeksportowane przez jądro definicje symboli, które są używane przez narzędzia modules(X) do dynamicznego podłączania ładowanych modułów. W wersji jądra Linuksa 2.5.47 i wcześniejszych podobny plik z troszkę odmienną zawartością był nazwany ksyms.
- /proc/kcore
-
Plik ten reprezentuje pamięć fizyczną systemu i jest zachowany w formacie
pliku core dla ELF. Korzystając z tego pseudoplikiem oraz z
niezestripowanego binarnego pliku jądra (/usr/src/linux/vmlinux), można za
pomocą GDB testować aktualny stan dowolnej struktury danych jądra.
Całkowity rozmiar tego pliku to rozmiar fizycznej pamięci (RAM) plus 4KB.
- /proc/kmsg
-
Plik ten może służyć do odczytu komunikatów jądra, zamiast funkcji
systemowej syslog(2). Aby odczytać ten plik, proces musi mieć uprawnienia
superużytkownika i tylko jeden proces powinien dokonywać jego odczytu. Pliku
tego nie należy czytać, gdy działa proces syslog, korzystający z funkcji
systemowej syslog(2) do rejestrowania komunikatów jądra.
Z tego pliku pobiera komunikaty program dmesg(8).
- /proc/ksyms (Linux 1.1.23-2.5.47)
- Patrz /proc/kallsyms.
- /proc/loadavg
- Pierwsze trzy pola w tym pliku zawierają średnie obciążenie (loadavg) podając informację o średniej liczbie zadań uruchomionych (stan R) oraz czekających na dyskowe operacje wejścia/wyjścia (stan D) w ciągu ostatnich 1, 5 i 15 minut. Są to te same wartości średniego obciążenia, które podaje uptime(1) i inne programy. Czwarte pole zawiera dwie liczby oddzielone od siebie znakiem ukośnika (/). Pierwsza z nich jest liczbą obecnie uruchomionych zadań (procesów, wątków); wartość ta będzie mniejsza lub równa liczbie CPU. Wartość za ukośnikiem jest liczbą zadań, obecnych w systemie. Piąte pole zawiera PID najnowszego ostatnio utworzonego procesu w systemie.
- /proc/locks
- Plik ten pokazuje aktualne blokady plików (flock(2) i fcntl(2)) oraz dzierżawy (fcntl(2)).
- /proc/malloc
- Ten plik istnieje tylko jeśli podczas kompilacji zdefiniowano CONFIGDEBUGMALLOC.
- /proc/meminfo
-
Plik ten jest używany przez free(1) do informowania o rozmiarze wolnej i
zajętej pamięci (zarówno fizycznej, jak i wymiany) w systemie, a także o
pamięci wspólnej i buforach używanych przez jądro.
Jest on w tym samym formacie co free(1), poza tym, że podawanie informacji odbywa się w bajtach, a nie w KB.
- /proc/mounts
- Jest to lista wszystkich systemów plików obecnie zamontowanych w systemie. Format tego pliku jest udokumentowany w fstab(5). Od wersji 2.6.15 jądra Linuksa, ten plik może być użyty w wywołaniu funkcji poll(): po otwarciu tego pliku do odczytu, zmiana w nim (np. montowanie lub odmontowanie systemu plików) powoduje, że select(2) oznaczy deskryptor jako możliwy do odczytu, a poll(2) i epoll_wait(2) zaznaczą, że w pliku wystąpił błąd.
- /proc/modules
- Tekstowa lista modułów, które załadowano w systemie. Zobacz także lsmod(8).
- /proc/mtrr
- Memory Type Range Registers. Szczegóły można znaleźć w /usr/src/linux/Documentation/mtrr.txt.
- /proc/net
- Różne sieciowe pseudopliki, z których wszystkie podają stan pewnej części warstwy sieciowej. Plik ten zawiera struktury ASCII i dlatego nadaje się do odczytu za pomocą cat. Jednak standardowy pakiet netstat(8) daje dużo czystszy dostęp do tych plików.
- /proc/net/arp
-
Zawiera zrzut tabeli ARP jądra używanej do rozwiązywania adresów, w
czytelnej postaci ASCII. Pokazane zostaną zarówno wyuczone dynamicznie, jak
i wstępnie zaprogramowane wpisy w tabeli ARP. Format jest następujący:
IP address HW type Flags HW address Mask Device 192.168.0.50 0x1 0x2 00:50:BF:25:68:F3 * eth0 192.168.0.250 0x1 0xc 00:00:00:00:00:00 * eth0
Gdzie 'IP address' jest adresem IPv4 maszyny, a 'HW type' jest rodzajem sprzętu wg RFC 826. 'Flags' są to wewnętrzne znaczniki struktury ARP (zdefiniowane w /usr/include/linux/if_arp.h), a 'HW address' jest odwzorowaniem adresu IP w warstwie fizycznej, jeśli jest ono określone.
- /proc/net/dev
-
Pseudoplik dev zawiera informacje o stanie urządzenia sieciowego. Zawierają
one liczbę otrzymanych i wysłanych pakietów, liczbę błędów i kolizji oraz
inne podstawowe statystyki. Informacje te są wykorzystywane przez program
ifconfig(8) do informowania o stanie urządzenia. Format jest następujący:
Inter-| Receive | Transmit face |bytes packets errs drop fifo frame compressed multicast|bytes packets errs drop fifo colls carrier compressed lo: 2776770 11307 0 0 0 0 0 0 2776770 11307 0 0 0 0 0 0 eth0: 1215645 2751 0 0 0 0 0 0 1782404 4324 0 0 0 427 0 0 ppp0: 1622270 5552 1 0 0 0 0 0 354130 5669 0 0 0 0 0 0 tap0: 7714 81 0 0 0 0 0 0 7714 81 0 0 0 0 0 0 - /proc/net/dev_mcast
-
Zdefiniowany w /usr/src/linux/net/core/dev_mcast.c:
indx interface_name dmi_u dmi_g dmi_address 2 eth0 1 0 01005e000001 3 eth1 1 0 01005e000001 4 eth2 1 0 01005e000001
- /proc/net/igmp
- Internetowy Protokół Zarządzania Grupami. Zdefiniowany w /usr/src/linux/net/core/igmp.c.
- /proc/net/rarp
- Plik ten ma ten sam format, co plik arp i zawiera aktualną bazę odwrotnych odwzorowań, używaną do udostępniania usług odwrotnego poszukiwania adresów rarp(8). Jeśli RARP nie jest skonfigurowane w jądrze, to plik ten nie będzie istniał.
- /proc/net/raw
- Zawiera zrzut tabeli gniazd surowych (RAW). Większość informacji nie jest przeznaczona do użytku innego niż odpluskwiania. Wartość ,,sl'' jest slotem mieszania jądra dla gniazda, ,,local address'' jest parą składającą się z lokalnego adresu i numeru protokołu. ,,st'' jest stanem wewnętrznym gniazda. ,,tx_queue'' i ,,rx_queue'' są kolejkami danych przychodzących i wychodzących, w sensie zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr'', ,,tm->when'' i ,,rexmits'' nie są używane przez gniazda surowe. Pole ,,uid'' zawiera efektywny UID twórcy gniazda.
- /proc/net/snmp
- Ten plik zawiera dane ASCII potrzebne bazom agenta snmp zarządzającym informacjami o IP, ICMP, TCP i UDP.
- /proc/net/tcp
- Zawiera zrzut tabeli gniazd TCP. Wiele informacji nie przydaje się do użytku poza odpluskwianiem. Wartość "sl" jest slotem mieszania jądra dla gniazda, "local address" jest parą składającą się z lokalnego adresu i numeru portu. "remote addres" jest parą składającą się ze zdalnego adresu i numeru portu (jeśli gniazdo jest podłączone). ,,st'' jest stanem wewnętrznym gniazda. ,,tx_queue'' i ,,rx_queue'' są kolejkami danych przychodzących i wychodzących w sensie zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr'', ,,tm-when'' i ,,rexmits'' zawierają wewnętrzne informacje o stanie gniazda w jądrze i są przydatne tylko do odpluskwiania. Pole ,,uid'' zawiera efektywny UID twórcy gniazda.
- /proc/net/udp
-
Zawiera zrzut tabeli gniazd UDP. Wiele informacji nie przydaje się do użytku
poza odpluskwianiem. Wartość ,,sl'' jest slotem mieszania jądra dla gniazda,
,,local address'' jest parą składającą się z lokalnego adresu i numeru
portu. ,,remote addres'' jest parą składającą się ze zdalnego adresu i
numeru portu (jeśli gniazdo jest podłączone). ,,st'' jest stanem wewnętrznym
gniazda. ,,tx_queue'' i ,,rx_queue'' są kolejkami danych przychodzących i
wychodzących w sensie zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr'', ,,tm-when'' i
,,rexmits'' nie są używane w gniazdach UDP. Pole ,,uid'' zawiera efektywny
UID twórcy gniazda. Format jest następujący:
sl local_address rem_address st tx_queue rx_queue tr rexmits tm->when uid 1: 01642C89:0201 0C642C89:03FF 01 00000000:00000001 01:000071BA 00000000 0 1: 00000000:0801 00000000:0000 0A 00000000:00000000 00:00000000 6F000100 0 1: 00000000:0201 00000000:0000 0A 00000000:00000000 00:00000000 00000000 0
- /proc/net/unix
-
Wymienia gniazda domeny UNIX, obecne w systemie oraz ich stan. Format jest
następujący:
Num RefCount Protocol Flags Type St Path 0: 00000002 00000000 00000000 0001 03 1: 00000001 00000000 00010000 0001 01 /dev/printer
Gdzie ,,Num'' jest numerem wpisu w tablicy jądra, ,,RefCount'' jest liczbą użytkowników gniazda, ,,Protocol'' obecnie jest zawsze zerem, ,,Flags'' reprezentuje wewnętrzne znaczniki jądra, określające stan gniazda. ,,Type'' jest zawsze równe ,,1'' (Nie ma na razie w jądrze wsparcia dla gniazd datagramowych domeny UNIX). ,,St'' jest wewnętrznym stanem gniazda, a ścieżka jest ścieżką (jeśli istnieje) związaną z gniazdem.
- /proc/partitions
- Zawiera liczby główne i poboczne każdej z partycji oraz liczby bloków i nazwy partycji.
- /proc/pci
- Listing wszystkich urządzeń PCI znalezionych podczas inicjalizacji jądra i ich konfiguracja.
- /proc/scsi
-
Katalog z pseudoplikiem scsi na pośrednim poziomie i różnymi podkatalogami
niskopoziomowych sterowników SCSI, zawierającymi po jednym pliku dla każdego
kontrolera SCSI w danym systemie; każdy z nich podaje stan jakiejś części
podsystemu we/wy SCSI. Pliki te zawierają struktury ASCII i dlatego nadaje
się do odczytu za pomocą cat.
Możliwy jest też zapis do niektórych z tych plików, w celu rekonfiguracji podsystemu, lub przełączania różnych parametrów.
- /proc/scsi/scsi
-
Jest listingiem wszystkich znanych jądru urządzeń SCSI. Listing jest podobny
do widzianego podczas ładowania systemu. scsi wspiera obecnie tylko
polecenie add-single-device umożliwiające rootowi dodanie do listy
znanych urządzeń urządzenia włączonego na gorąco.
Polecenie echo 'scsi add-single-device 1 0 5 0' > /proc/scsi/scsi spowoduje, że kontroler scsi1 przeprowadzi skanowanie kanału SCSI 0 w poszukiwaniu urządzenia o ID 5 i LUN 0. Jeśli już istnieje urządzenie o takim adresie, lub adres jest nieprawidłowy, zostanie zwrócony błąd.
- /proc/scsi/[drivername]
-
[drivername] może obecnie być jednym z: NCR53c7xx, aha152x, aha1542,
aha1740, aic7xxx, buslogic, eata_dma, eata_pio, fdomain, in2000, pas16,
qlogic, scsi_debug, seagate, t128, u15-24f, ultrastore, or wd7000. Ukazują
się te z katalogów, dla których odpowiednie sterowniki zarejestrowały
przynajmniej jeden kontroler SCSI. Każdy katalog zawiera jeden plik dla
każdego zarejestrowanego kontrolera. Każdy z plików kontrolera ma nazwę
odpowiadającą numerowi kontrolera, przyznanemu podczas jego inicjacji.
Czytanie tych plików zwykle pokaże konfigurację sterownika i kontrolera, statystyki itp.
Pisanie do tych plików umożliwia różne operacje na różnych kontrolerach. Na przykład za pomocą poleceń latency i nolatency root może uaktywniać lub deaktywować kod pomiaru czasu oczekiwania dla poleceń (command latency) w sterowniku eata_dma. Za pomocą poleceń lockup i unlock root może sterować symulowanym przez sterownik scsi_debug blokowaniem magistrali.
- /proc/self
- Ten katalog odnosi się do procesu korzystającego z systemu plików /proc i jest identyczny z katalogiem o nazwie będącej jego PID-em.
- /proc/slabinfo
-
Informacje dotyczące buforów (cache) jądra. Występują następujące kolumny:
cache-name num-active-objs total-objs object-size num-active-slabs total-slabs num-pages-per-slab
Szczegóły można znaleźć w slabinfo(5). - /proc/stat
-
statystyki jądra/systemu. Różnią się pomiędzy architekturami. Wśród
wspólnych wpisów są:
-
- cpu 3357 0 4313 1362393
-
Ilość czasu, wyrażona w USER_HZ (jedna setna sekundy na większości
architektur), które system spędził w trybie użytkownika, trybie użytkownika
o obniżonym priorytecie (nice), trybie systemowym i w zadaniu idle. Ostatnia
wartość powinna być równa iloczynowi wartości USER_HZ z drugim wpisem w
pseudopliku uptime.
W Linuksie 2.6 linia ta zawiera trzy dodatkowe kolumny:iowait - czas oczekiwania na zakończenie operacji I/O (od wersji 2.5.41); irq - czas obsługiwania przerwań (od 2.6.0-test4); softirq - cxzas obsługiwania miękkich przerwań (softirqs) (od 2.6.0-test4).
- page 5741 1808
- Liczba stron, które system wstronicował i liczba tych, które wystronicował (z dysku).
- swap 1 0
- Liczba stron wymiany, które wniesiono i wyniesiono.
- intr 1462898 Linia ta pokazuje licznik przerwań obsłużonych od czasu uruchomienia dla każdego możliwego przerwania systemowego. Pierwsza kolumna określa całkowitą liczbę wszystkich obsłużonych przerwań, każda następna określa całkowitą wartość dla danego przerwania.
- disk_io: (2,0):(31,30,5764,1,2) (3,0):...
-
(major,minor):(noinfo, read_io_ops, blks_read, write_io_ops, blks_written)
(tylko Linux 2.4) - ctxt 115315
- Liczba przełączeń kontekstu, które przeszedł system.
- btime 769041601
- Czas uruchomienia systemu, w sekundach, od epoki (1 stycznia 1970).
- processes 86031
- Liczba rozwidleń procesów od uruchomienia systemu.
- procs_running 6
- Liczba procesów w stanie runnable (Linux 2.5.45 i późniejsze).
- procs_blocked 2
- Liczba procesów oczekujących na zakończenie operacji wejścia/wyjścia (Linux 2.5.45 i późniejsze).
-
- /proc/swaps
- Używane obszary wymiany. Zobacz także swapon(8).
- /proc/sys
- Katalog ten (obecny od 1.3.57) zawiera wiele plików i podkatalogów odpowiadających zmiennym jądra. Zmienne te mogą być odczytywane i czasem modyfikowane za pośrednictwem systemu plików proc, jak też przy wykorzystaniu funkcji systemowej sysctl(2). Istnieją w nim aktualnie podkatalogi abi, debug, dev, fs, kernel, net, proc, rxrpc, sunrpc i vm, z których każdy zawiera więcej plików i podkatalogów.
- /proc/sys/abi
- Ten katalog może zawierać pliki z binarną informacją o aplikacji. W niektórych systemach nie występuje.
- /proc/sys/debug
- Ten katalog może być pusty.
- /proc/sys/dev
- Ten katalog zawiera informacje specyficzne dla poszczególnych urządzeń. (np. dev/cdrom/info). W niektórych systemach może być pusty.
- /proc/sys/fs
- Zawiera podkatalogi binfmt_misc, inotify, and mqueue oraz pliki dentry-state, dir-notify-enable, dquot-nr, file-max, file-nr, inode-max, inode-nr, inode-state, lease-break-time, leases-enable, overflowgid, overflowuid, suid_dumpable, super-max i super-nr.
- /proc/sys/fs/binfmt_misc
- Dokumentacja plików z tego katalogu znajduje się w źródłach jądra w Documentation/binfmt_misc.txt.
- /proc/sys/fs/dentry-state
- Zawiera sześć liczb: nr_dentry, nr_unused, age_limit (wiek w sekundach), want_pages (strony, których zażądał system) oraz dwie wartości nieużywane. nr_dentry wydaje się być cały czas równe 0. nr_unused wydaje się oznaczać liczbę nieużywanych dentry. age_limit jest wyrażonym w sekundach wiekiem dentry, po osiągnięciu którego wpisy w cache'u dentry mogą zostać odzyskane, gdy brakuje pamięci i want_pages ma wartość niezerową, podczas gdy jądro wywołało shrink_dcache_pages() oraz cache dentry nie został jeszcze wyczyszczony.
- /proc/sys/fs/dir-notify-enable
- Plik ten może służyć do wyłączania lub włączania interfejsu dnotify opisanego w fcntl(2) dla całego systemu. Wartość 0 w tym pliku wyłącza interfejs, a wartość 1 go włącza.
- /proc/sys/fs/dquot-max
- Zawiera maksymalną liczbę buforowanych wpisów kwot dyskowych. W niektórych (2.4) systemach nie występuje. Gdy liczba wolnych zbuforowanych kwot dyskowych jest bardzo mała, a jest przerażająca liczba jednoczesnych użytkowników systemu, może istnieć potrzeba zwiększenia tego ograniczenia.
- /proc/sys/fs/dquot-nr
- Zawiera liczbę przydzielonych wpisów kwot dyskowych oraz liczbę wolnych wpisów kwot dyskowych.
- /proc/sys/fs/file-max
-
Zawiera ogólnosystemowe ograniczenie liczby plików otwartych przez wszystkie
procesy. (Zobacz także setrlimit(2), które może służyć procesom do
ustawiania ograniczenia dla procesu, RLIMIT_NOFILE, jako liczby plików,
które proces może otworzyć). Gdy otrzymuje się mnóstwo komunikatów o
przekroczeniu liczby uchwytów plików (file handles), to można spróbować
zwiększyć tę wartość:
echo 100000 > /proc/sys/fs/file-max
Stała jądra NR_OPEN narzuca górne ograniczenie wartości, która może zostać umieszczona w file-max.
Gdy zwiększa się /proc/sys/fs/file-max, należy pamiętać o zwiększeniu /proc/sys/fs/inode-max do wartości 3-4 razy większej niż nowa wartość /proc/sys/fs/file-max lub należy się liczyć z tym, że zabraknie i-węzłów.
- /proc/sys/fs/file-nr
-
Ten (tylko do odczytu) plik określa liczbę aktualnie otwartych
plików. Zawiera on trzy liczby: liczbę przydzielonych uchwytów plików,
liczbę wolnych uchwytów plików oraz maksymalną liczbę uchwytów plików. Jądro
przydziela uchwyty plików dynamicznie, ale ich później nie zwalnia. Gdy
liczba przydzielonych uchwytów plików zbliża się do
maksimum, należy rozważyć zwiększenie tego maksimum. Gdy jest duża liczba wolnych uchwytów plików, oznacza to, że wystąpiło przesilenie w wykorzystaniu uchwytów plików i, prawdopodobnie, niema potrzeby zwiększania maksimum.
- /proc/sys/fs/inode-max
- Ten plik zawiera maksymalną liczbę i-węzłów w pamięci. W niektórych (2.4) systemach może nie występować. Wartość ta powinna być 3-4 razy większa niż wartość w file-max, gdyż stdin, stdout i gniazda sieciowe również potrzebują i-węzłów, aby można było na nich operować. Gdy systematycznie brakuje i-węzłów, istnieje potrzeba zwiększenia tej wartości.
- /proc/sys/fs/inode-nr
- Zawiera dwie pierwsze wartości z inode-state.
- /proc/sys/fs/inode-state
- Zawiera siedem liczb: nr_inodes, nr_free_inodes, preshrink i cztery wartości nieużywane. nr_inodes jest liczbą przydzielonych w systemie i-węzłów. Może ona być nieco większa niż inode-max, gdyż Linux przydziela je pełnymi stronami. nr_free_inodes przedstawia liczbę wolnych i-węzłów. preshrink jest niezerowe, gdy nr_inodes > inode-max oraz w systemie występuje potrzeba wyczyszczenia listy i-węzłów zamiast przydzielania nowych.
- /proc/sys/fs/inotify (od wersji Linuksa 2.6.13)
- Ten katalog zawiera pliki max_queued_events, max_user_instances i max_user_watches, których można użyć, aby ograniczyć ilość pamięci jądra używanej przez interfejs inotify. Więcej szczegółów można znaleźć w inotify(7).
- /proc/sys/fs/lease-break-time
- Określa okres ulgi, przez jaki jądro zapewnia procesowi utrzymanie dzierżawy pliku (fcntl(2)), a po którym wyśle do tego procesu sygnał zawiadamiający go, że inny proces oczekuje na otwarcie pliku. Jeśli utrzymujący dzierżawę nie usunie jej lub nie ograniczy swoich praw do niej w przeciągu tego czasu, jądro wymusi zerwanie dzierżawy.
- /proc/sys/fs/leases-enable
- Ten plik może służyć do ogólnosystemowego włączania lub wyłączania dzierżaw plików (fcntl(2)). Gdy plik ten zawiera wartość 0, dzierżawy są wyłączone. Wartość niezerowa włącza dzierżawy.
- /proc/sys/fs/mqueue (od wersji Linuksa 2.6.6)
- Ten katalog zawiera pliki msg_max, msgsize_max i queues_max, kontrolujące zasoby używane przez kolejki komunikatów POSIX. Szczegółowe informacje można znaleźć w mq_overview(7).
- /proc/sys/fs/overflowgid and /proc/sys/fs/overflowuid
- Te pliki umożliwiają zmianę wartości ustalonego UID-u i GID-u. Wartością domyślną jest 65534. Niektóre systemy plików wspierają jedynie 16-bitowe UID-y i GID-y, podczas gdy linuksowe UID-y i GID-y są 32-bitowe. Gdy któryś z takich systemów plików jest zamontowany z możliwością zapisu, to wszystkie UID-y i GID-y przekraczające 65535 są zastępowane podanymi tu wartościami przed zapisem na dysk.
- /proc/sys/fs/suid_dumpable (od wersji Linuksa 2.6.13)
-
Wartość w tym pliku określa, czy pliki zrzutów pamięci są tworzone dla
programów mających ustawiony bit set-user-ID albo chronionych w jakiś inny
sposób. Można podać trzy różne wartości liczbowe:
0 (domyślny). Jest to tradycyjne zachowanie (sprzed Linuksa 2.6.13). Zrzut pamięci nie będzie tworzony dla procesu, który zmienił swoje uprawnienia (wywołując seteuid(2), setgid(2) lub podobną funkcję albo gdy program miał ustawiony bit set-user-ID lub set-group-ID) albo gdy uprawnienia nadane plikowi binarnemu programu zabraniają jego odczytywania.
1 ("debug"). Jeżeli jest to możliwe, to wszystkie procesy wykonują zrzut pamięci. Właścicielem pliku zrzutu jest użytkownik, którego uprawnienia do systemu plików ma proces wykonujący zrzut. Nie są stosowane żadne mechanizmy bezpieczeństwa. Jest to przeznaczone tylko do celów debugowania. Ptrace nie jest sprawdzane.
2 ("suidsafe"). Zrzut pamięci programu, dla którego w normalnej sytuacji taki zrzut nie zostałby wykonany(patrz wyżej "0"), może być odczytany tylko przez administratora (root). Pozwala to użytkownikowi usunąć plik ze zrzutem, ale nie pozwala na jego odczytanie. Z powodów bezpieczeństwa w tym trybie pliki zrzutu nie nadpisują istniejących plików. Ten tryb jest odpowiedni, gdy administrator będzie chciał debugować problemy w naturalnym środowisku.
- /proc/sys/fs/super-max
- Plik steruje maksymalną liczbą superbloków, a więc i maksymalną liczbą systemów plików, które jądro może zamontować. Potrzeba zwiększenia wartości super-max występuje tylko wtedy, gdy chce się zamontować więcej systemów plików, niż na to pozwala aktualna wartość super-max.
- /proc/sys/fs/super-nr
- Plik zawiera liczbę obecnie zamontowanych systemów plików.
- /proc/sys/kernel
- Ten katalog zawiera pliki acct, cad_pid, cap-bound, core_pattern, core_uses_pid, ctrl-alt-del, dentry-state, domainname, hotplug, hostname, htab-reclaim (tylko PowerPC), java-appletviewer (binfmt_java, przestarzały), java-interpreter (binfmt_java, przestarzały), l2cr (tylko PowerPC), modprobe, msgmax, msgmnb, msgmni, osrelease, ostype, overflowgid, overflowuid, panic, panic_on_oops, pid_max, powersave-nap (tylko PowerPC ), printk, pty, random, real-root-dev, reboot-cmd (tylko SPARC), rtsig-max, rtsig-nr, sem, sg-big-buff, shmall, shmmax, shmmni, sysrq, tainted, threads-max, version i zero-paged (tylko PowerPC).
- /proc/sys/kernel/acct
- Plik zawiera trzy liczby: highwater, lowwater i frequency. Gdy włączone jest rejestrowanie procesów w stylu BSD, wartości te sterują jego zachowaniem. Gdy ilość wolnego miejsca w systemie plików, na którym znajdują się logi, spada poniżej wyrażonej w procentach wartości lowwater, rejestrowanie jest wstrzymywane. Gdy ilość wolnego miejsca stanie się większa niż wyrażona w procentach wartość highwater, rejestrowanie jest wznawiane. frequency określa, jak często jadro będzie sprawdzać ilość wolnego miejsca (wartość w sekundach). Wartościami domyślnymi są 4, 2 i 30. Oznacza to, że rejestrowanie procesów jest wstrzymywane, gdy ilość wolnego miejsca będzie <= 2%; wznowione zostanie, gdy wolne będzie >= 4%; zakłada się, że informacja o ilości wolnego miejsca jest ważna przez 30 sekund.
- /proc/sys/kernel/cap-bound
- Plik przechowuje wartość capability bounding set dla jądra (wyrażone jako liczba dziesiętna ze znakiem). Wartość ta jest mnożona (AND) bitowo z capabilities dozwolonymi dla procesu podczas exec().
- /proc/sys/kernel/core_pattern
- Patrz core(5). /proc/sys/kernel/core_uses_pid Patrz core(5).
- /proc/sys/kernel/ctrl-alt-del
- Ten plik steruje obsługą kombinacji klawiszy Ctrl-Alt-Del. Gdy w pliku tym znajduje się wartość 0, Ctrl-Alt-Del jest przechwytywane i przesyłane do programu init(1) w celu wykonania wdzięcznego restartu. Gdy wartość jest > 0, reakcją Linuksa na Wulkanicznie Nerwowe Nękanie (Vulcan Nerve Pinch (tm)) będzie natychmiastowy restart, nawet bez zrzucenia zmodyfikowanych buforów. Uwaga: gdy program (jak np. dosemu) korzysta z surowego trybu klawiatury, Ctrl-Alt-Del jest przechwytywane przez program, zanim dotrze do warstwy terminalowej jądra i decyzja, co z tym zrobić, zależy od programu.
- /proc/sys/kernel/hotplug
- Plik ten zawiera ścieżkę do programu hotplug. Domyślną wartością w tym pliku jest "/sbin/hotplug".
- /proc/sys/kernel/domainname i /proc/sys/kernel/hostname
-
Te pliki mogą służyć do ustawiania nazwy domeny i hosta NIS/YP maszyny
dokładnie w ten sam sposób, jak za pomocą poleceń domainname i hostname,
np.:
# echo "darkstar" > /proc/sys/kernel/hostname
# echo "mydomain" > /proc/sys/kernel/domainname
daje taki sam efekt, jak
# hostname "darkstar"
# domainname "mydomain"
Należy tu zauważyć, że klasyczny darkstar.frop.org posiada nazwę hosta "darkstar" i domenę "frop.org" w DNS (Internetowej Usłudze Nazw Domen - Internet Domain Name Service), których nie należy mylić z domeną NIS (Sieciowej Usługi Informacyjnej - Network Information Service) lub YP (Yellow Pages). Te dwa systemy nazw domenowych zasadniczo się różnią. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie podręcznika hostname(1). - /proc/sys/kernel/htab-reclaim
- (Tylko PowerPC) Jeśli do tego pliku zostanie wpisana wartość niezerowa, htab PowerPC (zobacz: plik Documentation/powerpc/ppc_htab.txt w źródłach jądra) jest czyszczony za każdym razem, gdy system natrafi na pętlę oczekiwania ("idle").
- /proc/sys/kernel/l2cr
- (Tylko PowerPC) Plik zawiera znacznik sterujący cache'em L2 płyt procesora G3. Jeśli zawiera 0, cache jest wyłączony. Cache jest włączony, gdy plik zawiera wartość różną od zera.
- /proc/sys/kernel/modprobe
- Plik opisano w źródłach jądra w pliku Documentation/kmod.txt.
- /proc/sys/kernel/msgmax
- Zawiera ogólnosystemowe ograniczenie maksymalnej liczby bajtów w pojedynczym komunikacie zapisywanym do kolejki komunikatów Systemu V.
- /proc/sys/kernel/msgmni
- Określa ogólnosystemowe ograniczenie liczby identyfikatorów kolejek komunikatów. (Plik ten występuje począwszy od Linuksa 2.4).
- /proc/sys/kernel/msgmnb
- Zawiera ogólnosystemowy parametr służący do inicjacji ustawienia msg_qbytes tworzonych później kolejek komunikatów. Ustawienie msg_qbytes określa maksymalną liczbę bajtów, które mogą zostać zapisane do kolejki komunikatów.
- /proc/sys/kernel/ostype i /proc/sys/kernel/osrelease
- Pliki te zawierają poszczególne części z /proc/version.
- /proc/sys/kernel/overflowgid i /proc/sys/kernel/overflowuid
- Pliki te są kopiami plików /proc/sys/fs/overflowgid i /proc/sys/fs/overflowuid.
- /proc/sys/kernel/panic
- Umożliwia dostęp (odczyt i zapis) do zmiennej jądra panic_timeout. Jeśli jest to zero, jądro będzie się zapętlać podczas paniki; jeśli wartość niezerowa, to określa liczbę sekund, po której jądro powinno się automatycznie przeładować. Jeśli używany jest software watchdog to zalecaną wartością jest 60.
- /proc/sys/kernel/panic_on_oops
- Plik ten (nowy w Linuksie 2.5) kontroluje zachowanie jądra, kiedy wystąpi oops lub BŁĄD. Jeśli ten plik zawiera 0, to system próbuje kontynuować operację. Jeśli zawiera 1, to system czeka parę sekund (aby dać procesowi klogd czas na zapisanie wyjścia z oops), a następnie panikuje. Jeżeli wartość w pliku /proc/sys/kernel/panic również jest niezerowa, to nastąpi restart komputera.
- /proc/sys/kernel/pid_max
- Ten plik (nowy w Linuksie 2.5) określa wartość po której nastąpi przewinięcie licznika PID (tj. wartość w tym pliku jest o 1 większa niż maksymalny PID). Domyślna wartość tego pliku, czyli 32768, określa taki sam zakres wartości PID, jak wcześniejsze wersje jądra. Dla platform 32-bitowych 32768 jest maksymalną wartością, jaką może przyjmować pid_max. W systemach 64-bitowych pid_max może zostać ustawiony na dowolną wartość, aż do 2^22 (PID_MAX_LIMIT, około 4 milionów).
- /proc/sys/kernel/powersave-nap (tylko PowerPC)
- Plik zawiera znacznik. Gdy jest on ustawiony, Linux-PPC używa trybu oszczędzania energii 'nap', a w przeciwnym przypadku trybu 'doze'.
- /proc/sys/kernel/printk
- Cztery wartości w pliku printk to: console_loglevel, default_message_loglevel, minimum_console_level i default_console_loglevel. Wartości te wpływają na zachowanie printk() podczas wypisywania lub logowania komunikatów błędów. Informacja o różnych poziomach logowania można znaleźć w syslog(2). Komunikaty o priorytecie wyższym niż console_loglevel będą wypisywane na konsoli. Komunikaty bez jawnego priorytetu będą wypisywane z priorytetem default_message_level. minimum_console_loglevel jest najmniejszą (najwyższą) wartością, którą można ustawić jako console_loglevel. default_console_loglevel jest domyślną wartością dla console_loglevel.
- /proc/sys/kernel/pty (od wersji Linuksa 2.6.4)
- Ten katalog zawiera dwa pliki związane z liczbą pseudoterminali Unix 98 (patrz pts(4)) w systemie.
- /proc/sys/kernel/pty/max
- Plik określa maksymalną liczbę pseudoterminali.
- /proc/sys/kernel/pty/nr
- Ten plik tylko do odczytu zawiera informację o liczbie obecnie używanych pseudoterminali.
- /proc/sys/kernel/random
- Katalog ten zawiera różne parametry sterujące działaniem pliku /dev/random. Dalsze informacje można znaleźć w random(4).
- /proc/sys/kernel/real-root-dev
- Plik ten jest udokumentowany w pliku Documentation/initrd.txt w źródłach jądra.
- /proc/sys/kernel/reboot-cmd (Sparc only)
- Ten plik wydaje się stanowić mechanizm podawania argumentów SPARC-owej ładowarce systemu w ROM/Flash. Może przekazuje jej, co zrobić po restarcie?
- /proc/sys/kernel/rtsig-max
- (Tylko w wersjach jądra nie późniejszych niż 2.6.7; patrz setrlimit(2)). Plik ten może służyć do sterowania maksymalną liczbą zgodnych z POSIX nieobsłużonych (w kolejkach) sygnałów czasu rzeczywistego w systemie.
- /proc/sys/kernel/rtsig-nr
- (Tylko w wersjach jądra nie późniejszych niż 2.6.7). Plik ten podaje liczbę zgodnych z POSIX sygnałów czasu rzeczywistego oczekujących obecnie w kolejce.
- /proc/sys/kernel/sem (od wersji Linuksa 2.4)
-
Plik ten zawiera 4 liczby definiujące ograniczenia semaforów Systemu V. Są
to w kolejności:
-
- SEMMSL
- Maksymalna liczba semaforów w zestawie semaforów.
- SEMMNS
- Ogólnosystemowe ograniczenie liczby semaforów we wszystkich zestawiach semaforów.
- SEMOPM
- Maksymalna liczba operacji, które mogą zostać podane w wywołaniu semop(2).
- SEMMNI
- Ogólnosystemowe ograniczenie maksymalnej liczby identyfikatorów semaforów.
-
- /proc/sys/kernel/sg-big-buff
- Plik ten zawiera rozmiar bufora niskopoziomowego urządzenia SCSI (sg). Nie można nim na razie sterować, ale można go zmienić podczas kompilacji poprzez edycję include/scsi/sg.h i zmianę wartości SG_BIG_BUFF. Jednakże nie ma żadnego powodu, aby to robić.
- /proc/sys/kernel/shmall
- Ten plik zawiera ogólnosystemowe ograniczenie całkowitej liczby stron pamięci wspólnej Systemu V.
- /proc/sys/kernel/shmmax
- Ten plik może służyć do odpytywania o aktualne ograniczenie maksymalnego rozmiaru tworzonego segmentu pamięci wspólnej (System V IPC) oraz do zmiany tego ograniczenia. Jadro wspiera obecnie segmenty pamięci wspólnej do 1GB. Wartością domyślną jest SHMMAX.
- /proc/sys/kernel/shmmni
- (dostępny począwszy od Linuksa 2.4) Ten plik określa ogólnosystemową maksymalną liczbę segmentów pamięci wspólnej Systemu V, które można utworzyć.
- /proc/sys/kernel/version
-
zawiera tekst jak np.:
#5 Wed Feb 25 21:49:24 MET 1998.TP
'#5' oznacza, że jest to piąte z kolei jądro zbudowane z tych samych źródeł, a następująca dalej data określa, kiedy jądro zostało zbudowane. - /proc/sys/kernel/zero-paged (PowerPC only)
- Plik zawiera znacznik. Gdy jest on ustawiony (niezerowy), Linux-PPC wstępnie zeruje strony w pętli bezczynności. Prawdopodobnie przyspiesza to get_free_pages.
- /proc/sys/net
- Ten katalog zawiera rzeczy związane z siecią. Wyjaśnienia dotyczące niektórych plików zawartych w tym katalogu można znaleźć w tcp(7) i ip(7).
- /proc/sys/proc
- Ten katalog może być pusty.
- /proc/sys/sunrpc
- Ten katalog obsługuje Sunowskie zdalne wywoływanie procedur dla sieciowego systemu plikowego (NFS). W niektórych systemach może nie istnieć.
- /proc/sys/vm
- Ten katalog zawiera pliki sterujące zarządzaniem pamięcią, buforami i zarządzaniem cachem.
- /proc/sys/vm/drop_caches (od wersji Linuksa 2.6.16)
-
Zapis do tego pliki powoduj zwolnienie przez jądro czystych buforów,
dentries ii-węzłów z pamięci, zwalniając tę pamięć.
Aby zwolnić bufor stronicowania, należy użyć echo 1 > /proc/sys/vm/drop_caches; aby zwolnić dentries i i-węzły, należy użyć echo 2 > /proc/sys/vm/drop_caches; aby zwolnić bufor stronicowania, dentries i i-węzły, należy użyć echo 3 > /proc/sys/vm/drop_caches.
Ponieważ operacja ta nie jest destrukcyjna i brudne obiekty nie są zwalniane, użytkownik powinien wcześniej uruchomić sync(8).
- /proc/sys/vm/legacy_va_layout (od wersji Linuksa 2.6.9)
- Wartość niezerowa oznacza wyłączenie nowego, 32-bitowego rozmieszczenia mapowania pamięci; jądro będzie używać starego (2.4) rozmieszczenia dla wszystkich procesów.
- /proc/sys/vm/overcommit_memory
-
Plik zawiera tryb rozliczeń pamięci wirtualnej jądra. Dopuszczalne wartości:
0: heurystyczny overcommit (domyślnie)
1: zawsze robi overcommit, nigdy nie sprawdza
2: zawsze sprawdza, nigdy nie robi overcommitu
W trybie 0 nie są sprawdzane wywołania mmap(2) z MAP_NORESERVE, a domyślne sprawdzenia są bardzo słabe, prowadząc do ryzyka zabicia procesu przez "OOM-killera". Pod Linuksem 2.4 jakakolwiek wartość niezerowa oznacza tryb 1.W trybie 2 (dostępnym od Linuksa 2.6), całkowity adres przestrzeni wirtualnej w systemie jest ograniczony do (SS + RAM*(r/100)), gdzie SS jest rozmiarem przestrzeni wymiany, RAM jest rozmiarem fizycznej pamięci, a r - zawartością pliku /proc/sys/vm/overcommit_ratio. - /proc/sys/vm/overcommit_ratio
- Zobacz opis /proc/sys/vm/overcommit_memory.
- /proc/sysvipc
- Podkatalog zawierający pseudopliki msg, sem i shm. Pliki te zawierają obiekty komunikacji międzyprocesowej (Interprocess Communication - IPC) Systemu V (odpowiednio: kolejki komunikatów, semafory i pamięć wspólną) obecnie istniejące w systemie, udostępniając informacje podobne do tych, które są dostępne poprzez ipcs(1). Pliki te zawierają nagłówki i są sformatowane (jeden obiekt IPC w wierszu) w celu łatwiejszego zrozumienia. svipc(7) podaje dodatkowe informacje o zawartości tych plików.
- /proc/tty
- Podkatalog zawierający psuedopliki i podkatalogi sterowników terminali (tty) oraz protokołów sterowania linią (line discipline).
- /proc/uptime
- Ten plik zawiera dwie liczby: czas pracy systemu (w sekundach) i ilość czasu spędzonego na wykonywaniu procesu idle (w sekundach).
- /proc/version
-
Ten napis określa wersję obecnie działającego jądra. Zawiera on w sobie
zawartość /proc/sys/ostype, /proc/sys/osrelease i /proc/sys/version. Na
przykład:
Linux version 1.0.9 (quinlan@phaze) #1 Sat May 14 01:51:54 EDT 1994
- /proc/vmstat (od wersji Linuksa 2.6)
-
Plik ten wyświetla różne statystyki pamięci wirtualnej.
- /proc/zoneinfo (od wersji Linuksa 2.6.13)
- Plik zawiera informacje o strefach pamięci. Może być przydatny podczas analizowania zachowania pamięci wirtualnej.
ZOBACZ TAKŻE
cat(1), find(1), free(1), mount(1), ps(1), tr(1), uptime(1), chroot(2), mmap(2), readlink(2), syslog(2), slabinfo(5), hier(7), arp(8), dmesg(8), hdparm(8), ifconfig(8), init(8), lsmod(8), lspci(8), netstat(8), procinfo(8), route(8)/usr/src/linux/Documentation/filesystems/proc.txt
UWAGI
Trzeba zauważyć, że wiele łańcuchów znakowych (np. środowisko czy linia poleceń) występuje w postaci wewnętrznej, z polami zakończonymi bajtami NUL ('\0'), więc jeśli do ich czytania użyje się od -c lub tr "\000" "", to mogą być bardziej czytelne. Alternatywnie, echo `cat <file>` działa równie dobrze.
Ta strona podręcznika jest niekompletna, prawdopodobnie niedokładna i należy do tych, które powinny być bardzo często poprawiane.
PODZIĘKOWANIA
Material dotyczący /proc/sys/fs i /proc/sys/kernel jest ściśle oparty na plikach dokumentacji źródeł jądra napisanych przez Rika van Riela.
Index
This document was created by man2html using the manual pages.
Time: 00:25:09 GMT, November 20, 2008
2. proc.9.man
Manpage of proc
proc
Section: Tcl Built-In Commands (n)Updated:
Index Return to Main Contents
NAME
proc - Create a Tcl procedureSYNOPSIS
proc name args bodyDESCRIPTION
The proc command creates a new Tcl procedure named name, replacing any existing command or procedure there may have been by that name. Whenever the new command is invoked, the contents of body will be executed by the Tcl interpreter. Normally, name is unqualified (does not include the names of any containing namespaces), and the new procedure is created in the current namespace. If name includes any namespace qualifiers, the procedure is created in the specified namespace. Args specifies the formal arguments to the procedure. It consists of a list, possibly empty, each of whose elements specifies one argument. Each argument specifier is also a list with either one or two fields. If there is only a single field in the specifier then it is the name of the argument; if there are two fields, then the first is the argument name and the second is its default value.
When name is invoked a local variable will be created for each of the formal arguments to the procedure; its value will be the value of corresponding argument in the invoking command or the argument's default value. Arguments with default values need not be specified in a procedure invocation. However, there must be enough actual arguments for all the formal arguments that don't have defaults, and there must not be any extra actual arguments. There is one special case to permit procedures with variable numbers of arguments. If the last formal argument has the name args, then a call to the procedure may contain more actual arguments than the procedure has formals. In this case, all of the actual arguments starting at the one that would be assigned to args are combined into a list (as if the list command had been used); this combined value is assigned to the local variable args.
When body is being executed, variable names normally refer to local variables, which are created automatically when referenced and deleted when the procedure returns. One local variable is automatically created for each of the procedure's arguments. Global variables can only be accessed by invoking the global command or the upvar command. Namespace variables can only be accessed by invoking the variable command or the upvar command.
The proc command returns an empty string. When a procedure is invoked, the procedure's return value is the value specified in a return command. If the procedure doesn't execute an explicit return, then its return value is the value of the last command executed in the procedure's body. If an error occurs while executing the procedure body, then the procedure-as-a-whole will return that same error.
EXAMPLES
This is a procedure that accepts arbitrarily many arguments and prints them out, one by one.-
proc printArguments args { foreach arg $args { puts $arg } }
This procedure is a bit like the incr command, except it multiplies the contents of the named variable by the value, which defaults to 2:
-
proc mult {varName {multiplier 2}} { upvar 1 $varName var set var [expr {$var * $multiplier}] }
SEE ALSO
info(n), unknown(n)KEYWORDS
argument, procedure
Index
This document was created by man2html using the manual pages.
Time: 00:25:09 GMT, November 20, 2008





