9.3. Kiedy używać której kolejki

Podsumowując, powyższe algorytmy tworzą proste kolejki zarządzające ruchem przez rekolejkowanie, zwalnianie lub odrzucanie pakietów.

Poniższe podpowiedzi mogą pomóc w wyborze odpowiedniej kolejki. Wspominają one niektóre dyscypliny kolejkowania omówione w rozdziale Rozdział 14.

• Jeśli chcesz zwolnić ruch wychodzący, użyj TBF. Działa nawet dla dużych przepustowości, jeśli odpowiednio wyskalujesz wiadro.

• Jeśli masz naprawdę zapchane łącze i chcesz mieć pewność, że żadna sesja nie zdominuje całego pasma wychodzącego, użyj SFQ.

• Jeśli masz naprawdę dużą sieć szkieletową i wiesz co robisz, rozważ algorytm RED (opisany w rozdziale zaawansowanym).

• By kształtować (ang. "shape") ruch przychodzący, którego nie przekazujesz gdzie indziej, użyj `Polityki dla ruchu przychodzącego' (ang. "Ingress Policer"). Nawiasem mówiąc, kontrolowanie ruchu przychodzącego to `określanie polityki' (ang. "policing") a nie `kształtowanie'.

• Jeśli go jednak przekazujesz, używaj TBF na interfejsie wysyłającym te dane, chyba, że może on wychodzić przez wiele interfejsów. W tym wypadku jedyną wspólną cechą będzie interfejs którym ruch dotarł i wtedy należy użyć polityki dla ruchu przychodzącego.

• Jeśli nie chcesz kształtować ruchu, a jedynie sprawdzić czy twój interfejs jest tak obciążony, że musi używać swojej kolejki, użyj kolejkowania `pfifo' (nie `pfifo_fast'). Brakuje jej ograniczeń, ale zlicza parametry pracy.

• Na koniec - możesz użyć "kształtowania osobistego". Nie zawsze będziesz w stanie użyć dostępnej technologii do osiągnięcia dokładnie założonego celu, a użytkownicy zwykle odczuwają nakładane ograniczenia jako złośliwość. Przyjazne słowo może pomoć w osiągnięciu odpowiednich parametrów pracy w sieci!